Қазақ тілінің аймақтық сөздігі
өтіл
1. (Түрікм. : Красн. , Ашх. , Небид. , Жеб. ) өтініш. Жанғабылға ө т і л қылдық, әй, жақсы бала ғой, айтқанды екі етпеді (Түрікм. , Ашх. ); 2. Қ-орда. , Қарм. ) бедел, абырой. Колхозға біздің ө т і л і м і з жүреді, шырағым Қ-орда. , Қарм. ). Михаилға ө т і л салып, Үкілітас тұсын сұрап еді (Ғ. Сл., Кең өр., 271)
Вы можете поставить ссылку на это слово:

будет выглядеть так: өтіл


будет выглядеть так: Что такое өтіл