Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі (Қалиев Байынқол)
қасалас
ет. көне. Қастасу, өштесу, жауығу. Қарағайға қарсы біткен бұтақпын, қ а с а л а с с а м оңдырман (Батырлар жыры, 42).
Вы можете поставить ссылку на это слово:

будет выглядеть так: қасалас


будет выглядеть так: Что такое қасалас